Familien Ósland

Libaran island – turtle hatchery

15/7-15
Dagens startede med et besøg på markedet i Sandakan mens vi ventede på båden. Vi havde efterladt vores tasker i Sandakan Yacht Club, hvorfra vi skulle sejle ud til øen.

Kødmarkedet på Sandakan marked

Kødmarkedet på Sandakan marked

Vi havde fået….þau á Sepilok jungle resort til að keyra okkur til Sandakan. Svo eftir morgunmat mættum við í lobbiið og gerðum upp. Svo keyrði Jay okkur ca. 1klst. til Sandakan yachtclub. Við náðum að skreppa á markaðinn og kaupa ávexti og köku áður en báturinn silgdi til Lebaran eyju. Siglingin tók ca. 1klst. í hægum sjó og eftir landgöngu sýndi Azis okkur búðirnar sem eru mjög flottar. 8 tjöld standa á palli. I hverju tjaldi eru 2 rúm skrifborð og fata standur. salernis og bað aðstaðan er með því besta sem við höfum séð hingað til sem og maturinn. Við fengum hádegismat kl. 12 og svo fórum við á ströndina.

Teltlejren

Teltlejren

það er mjög grunnt hér á milli eyjanna og reyndar er næsta eyja leifar að tanga sem hafstraumar hafa brotið niður. á flóði er dýptin ca. 1.2 m og á fjöru er hægt að ganga þurrum fótum yfir 2 km. við busluðum um stund og á meðan byrjaði að fjara út. Að lokum sátum við á botninum, svona svipað og að sitja í baðkarinum á meðan það tæmist.

Aziz

Aziz

Eftir að hafa skolað af okkur saltinu og slappað aðeins af fórum við í labbitúr með Azis og 8 ára syni hans til að skoða hvar þeir unga út skjalbökunum. Aðferðin er að safna eggjunum um leið og skjaldbakan leggur þau og grafa þau í sandi á lokuðum svæðum þar sem þau eru vernduð fyrir rándýrum meðan þau klekjast út sem getur tekið 5 vikur. helstu rándýr eru Varaner, og menn. 1 skjalbökuegg inniheldur 4 sinnum meiri fitu og kólesteról en hænuegg og hefur verið mikilvægur hluti af fæðu fólks um ómunatíð. þau eru borðuð hrá og það segist að þau séu ein og kaviar bara miklu stærri. malaysia og Filipseyjar hafa sameinast um verndunarstefnu meðan Indónesía hefur enn ekki bannað verslun með egg.

Rusl er líka mikið vandamál. Ein aðalfæða skjaldbaka er marglittur og plastpokar sem fljóta rétt undir yfirborðinu geta líkst marglittum. Eitt af verkefnum Azis er að fá heimamenn til að hætta að henda rusli og í staðinn byrja að hreinsa strendur eyjarinnar. Til að fjármagna átakið hafa þeir fengið fólk til að ættleiða 50m af strönd fyrir 80 Ringit á mánuði. Peningarnir fara til þeirra heimamanna sem koma og hreinsa. þeir hafa líka reynt að kaupa tómar plastflöskur en það er of dýrt til lengdar. hér er ekkert endurvinnslu apparat eins og við þekkjum og fólk hendir plastflöskunum til hægri og vinstri. það eru margar flöskur því mest allt drykkjarvatn er á plastflöskum.

Tilbaka í hvöldmat kl. 7 og eftir smá afslöppun fengum við að sjá mynd um starf samtakanna. þau eru rekin sem NGO I samsamstarfi við þjóðgarðinn. Síðan sáum við Avengers 🙂

Við biðum þangað til aðstæður voru hagstæðar og fengum svo að hjálpa til við að sleppa nokkrum nýútklöktum ungum lausum á ströndinni. það tekur 50-69 daga fyrir egginn að klekjast út í sandinum allt eftir hitastigi. Ef sólin hitar sandinn koma stelpur úr eggjunum en ef þau liggja í skugga koma strákar út. Egginn liggja á ca.40cm dýpt og krílin þurfa að grafa sig upp á yfirborðið. Til að vernda egg og unga er sett net utanum. Þegar vart verður við ungana á yfirborðinu er reglan að sleppa helmingnum strax en setja restina í tank það sem þeir geta verið geymdir í hámark 14 daga. þetta er til að hafa unga til að sýna túristum. Við heyrðum seinna að þeir ungar sem haldið er eftir eigi litla möguleika á að lifa af :'(

20150715_201122_LLS-blog

Klukkan var orðinn 23 þegar við fengum að vita á nú væri komið að því. Strákarir voru komnir í rúmið en voru flótir á fætur þegar við kölluðum á þá. Við gengum í svartamyrkri yfir á ströndina nálægt klakstöðinni og slepptum ca. 10 ungum. Þeir voru frekar sljóir og þurfti aðeins að ýta sumum í rétta átt. Að þessu loknu bauðst okkur að fara með þjóðgarðsvörðunum í vaktgöngu eftir ströndinni. Það var gengið í þögn og myrkri nema hvað August hafði vasaljós. Við vonuðumst að sjálfsögðu eftir að sjá skjalböku koma uppúr sjónum en vissum að það væri eins og vinna í lottóinu. Eftir langa göngu tókum við pásu og gengum svo til baka.

Azis lofaði að vekja okkur ef eitthvað gerðist og við fórum að sofa, og sváfum rótt til kl. 7 næsta morgun. Azis hafði haldið sér vakandi til kl. 3 um nóttina áður en hann gafst upp og það kom enginn skjalbaka á land. Við vorum samt mjög ánægð með heimsóknina. það var mjög gefandi að heyra Azis segja frá starfi samtakanna og greinilegt að hann brennur virkilega fyrir málstaðnum. Azis hefur unnið í ferða bransanum í mörg ár sem leiðsögumaður ma. á Mount Kinabalu og hann þekkti persónulega einn af þeim burðarmönnum sém létust í jarðskjálftanum í júní síðastliðnum.

2014 lést 16 ára dóttir hans sem var fædd með hjartagalla og Downs syndrome og eftir það ákvað hann að gefa sig allann í náttúruvernd og að reyna að breyta hugarfari samlanda sinna. Hann sagði frá tengdaföður sínum sem dæmi. Sá gamli býr á Lebaran og sem gamall veiðimaður þekkir hann strauma og sjávarföll eins og vasa sína. Hann hefur alltaf farið með sitt rusl niður á strönd, lagt það í sandinn og látið hafið taka það. Samsetningin er bara ekki hin sama í dag og fyrir 50 árum áður enn maður fann upp plast.

2 tanker om “Libaran island – turtle hatchery

  1. RikkeRikke

    😀 ok … den her forstod jeg ikke meget af men dejlige billeder … sikke et eventyr I er på ????

  2. MetteMette Forfatter

    Hehe – Arnar skal jo også have lov 😛 Ja, det er noget af et eventyr og vi nyder det 🙂

Skriv et svar

Din e-mailadresse vil ikke blive publiceret. Krævede felter er markeret med *